Skaapkotelette oor die kole

1/12/2009

Ek spot graag, ver agter hul rug natuurlik, met die 99.999% van ons skool se ouers wat een en elkeen die een of ander metalic nifty (en ever so expensive) 4x4 vuurwa iewers in een van die vier motorhuise staanmaak. Dis nou vir die bediende om Woensdae die laundry by die mense wat die huishouding se strykwerk op kontrakbasis doen, heen en weer te kry. Maar darem ook vir oor naweke as die tuinier die honde se KFC moet gaan optel.

Maar ek sal my woorde moet sluk. My lief en dierbare skoonsuster het ‘n klompie jare gelede haar sportsmotortjie met die afslaandak vervang met ‘n outomatiese viertrek-vuurwa uit die Duitse kamp — sodat Sally, die golden retriever, nie nodig het om daagliks die 400m af Kampsbaai-baai toe te stap nie, maar heen en weer kan pendel.

So wat ek ook al deel, moet gelees word in die lig van die lewenstyl en –wyse wat deur hierdie brokkie useless information veronderstel, suggereer en impliseer word.

Ek en my broer is uit die selfde hout gesny, nie een van ons het ver van die gesin se kosmaak-boom geval nie, en is gevolglik van daai mense wat leef om te eet, en nie eet om te leef nie.

Met my voorlaaste besoek aan die Kaap sien ek hy pak sy skaaptjoppies regop soos soldaatjies vir die uitbraai van die vetjies. So vir twee jaar doen ek hom dit na.

Maar so is die man en sy vrou intussentyd weer op drie of vier van hierdie oorsese kosmaakvakansies van hulle. Nou of dit iewers op ‘n bark in Frankryk, of in Italië of Andalusië was, en of dit ter plaatse by ‘n buurman of hotelskool was, sal ek nie weet nie. Maar met die laaste besoek kom ek agter hy braai sy tjoppies nou anders.

Ek kom huis toe, soek my dood na lekker vet (soos in dik) en vetterige (soos in vetjies) skaaptjops teen minder as R99-00 per kilogram, en toe probeer ek hom nadoen.

My braaihout is beslis nie dieselfde as syne nie (ons maak meubels van dit wat hulle daar vir braaihout opkap) en ek vermoed my skapies het darem al gras gevreet, terwyl sy lammetjies tien teen een op moedersmelk alleen slaggereed groei. Maar vir die res het ek gedoen wat hy gedoen het, en dis heerlik.

As jy van ‘n pienkerige uitgebraaide skaaptjoppie hou.

Kole is warm.

Die helfte van die braaityd spandeer die peloton tjoppies styf gepak sy-aan-sy op hul beenkant. Die been word warm en doen sy ding. Dan maak jy hulle staan op, was dit ‘n bees, die filletkant van die T-bone.

Nie lank nie, maar oor warm kole.

Nou eers lê jy hulle op hul vetjies en jy braai dit soos jy daarvan hou.

As jy nie te veel wyn in het nie, en die goed nie omgedonder het nie, het jy nou tjops wat op hul bo- en onderkante nog pienk is.

Nou skroei jy die einste bo- en onderkante oor die kole, gooi sout of wat jy ook al verkies, en geniet jou tjops. Pienk in die middel met die vetjie lekker bros.

Probeer gerus. En al proe dit dalk nie veel anders nie, voel jy in elk geval so goed oor jouself die moeite wat jy gedoen het, jy verbeel jou sommer dit proe strate heerliker.

17/12/2011

Ek kon dit seker "Skaaptjoppies oor die kole" genoem het, maar die -k's het so lekker allitireer dat ek dit kotelette gehou het.

Dis twee jaar later, ek braai steeds ordentlike skaaptjops op hierdie manier.

Toe ons nou een aand in die Kaap, terug by my broer-hulle braai en dis tjops op die vleisbord wat uitgebring word braai toe, toe sien ek hulle braai steeds op hierdie manier.

Destyds toe ek hierdie geplaas het, het twee vriende na my teruggekom en genoem dat hulle my voorstel op die proef gestel het, en nie sommer sal terugkeer na die ou vertroude manier van doen nie.